مقدمه
در ۹ تا ۱۲ ماهگی، مهارتهای جویدن و بلع کودک تقویت میشود و میتوان بافت غذاها را بهتدریج سختتر و متنوعتر کرد. این مرحله، فرصت مناسبی برای آموزش خودخوراکی و گسترش ذائقه است.
۱. انتقال به غذاهای دارای بافت
-
پورهٔ تقریباً نرم: غلات صبحانهٔ نرم، لوبیا پخته کاملاً لهشده
-
خوراکیهای جویدنی: قطعات کوچک نان، میوهٔ پختهنگرفته مثل سیب یا گلابی نیمپز با پوست نرم
-
تکههای نرم پروتئین: ماهی بیتیغ، تخممرغ نیمپز خردشده
۲. نمونهٔ برنامهٔ غذایی روزانه
| زمان | غذا |
|---|---|
| ۷:۰۰ صبح | شیر مادر یا فرمول + کمی بلغور جو دوسر با شیر |
| ۹:۳۰ صبح | میوهٔ پوره یا قطعات نرم موز و آووکادو |
| ۱۲:۰۰ ظهر | سبزیجات پخته و خردشده + گوشت چرخکرده یا مرغ ریشریششده + یک قاشق ماست طبیعی |
| ۱۵:۰۰ بعدازظهر | بیسکویت خانگی سبوسدار یا تکههای نان نرم + آب یا آبمیوهٔ طبیعی رقیقشده |
| ۱۸:۰۰ شام | پاستا نرم با سس گوشت یا عدس پورهشده + سبزیجات تکهشده + شیر مادر |
| موقع خواب ۲۰:۳۰ | شیر مادر یا فرمول |
۳. تقویت استقلال در غذاخوری
-
خودخوراکی: ارائهٔ قاشق کودک و تشویق به گرفتن غذا با دست تا مهارتهای حرکتی ظریف تقویت شود.
-
واکنش مثبت: هر پیشرفت—حمل قاشق یا آزمایش چشیدن—با تشویق کلامی و لبخند تقویت شود.
۴. ادامهٔ شیردهی همراه با غذا
-
پشتیبانی تغذیهای: شیر مادر همچنان حداقل 3–4 بار در روز ادامه یابد تا رطوبت، انرژی و آنتیبادیها تأمین شود World Health Organization (WHO).
نتیجهگیری
در سال اول زندگی، بافت و تنوع غذاها بهتدریج افزایش مییابد تا نیازهای تغذیهای و مهارتهای ادراکی و حرکتی کودک رشد یابد. یک برنامهٔ منظم، تنوع در مواد غذایی و تشویق به خودخوراکی، پایهٔ تشکیل ذائقهٔ سالم و استقلال کودک در غذاخوردن را شکل میدهد.
بدون دیدگاه