مقدمه

در ۹ تا ۱۲ ماهگی، مهارت‌های جویدن و بلع کودک تقویت می‌شود و می‌توان بافت غذاها را به‌تدریج سخت‌تر و متنوع‌تر کرد. این مرحله، فرصت مناسبی برای آموزش خودخوراکی و گسترش ذائقه است.

۱. انتقال به غذاهای دارای بافت

  • پورهٔ تقریباً نرم: غلات صبحانهٔ نرم، لوبیا پخته کاملاً له‌شده

  • خوراکی‌های جویدنی: قطعات کوچک نان، میوهٔ پخته‌نگرفته مثل سیب یا گلابی نیم‌پز با پوست نرم

  • تکه‌های نرم پروتئین: ماهی بی‌تیغ، تخم‌مرغ نیم‌پز خردشده

۲. نمونهٔ برنامهٔ غذایی روزانه

زمان غذا
۷:۰۰ صبح شیر مادر یا فرمول + کمی بلغور جو دوسر با شیر
۹:۳۰ صبح میوهٔ پوره یا قطعات نرم موز و آووکادو
۱۲:۰۰ ظهر سبزیجات پخته و خردشده + گوشت چرخ‌کرده یا مرغ ریش‌ریش‌شده + یک قاشق ماست طبیعی
۱۵:۰۰ بعدازظهر بیسکویت خانگی سبوس‌دار یا تکه‌های نان نرم + آب یا آبمیوهٔ طبیعی رقیق‌شده
۱۸:۰۰ شام پاستا نرم با سس گوشت یا عدس پوره‌شده + سبزیجات تکه‌شده + شیر مادر
موقع خواب ۲۰:۳۰ شیر مادر یا فرمول

۳. تقویت استقلال در غذاخوری

  • خودخوراکی: ارائهٔ قاشق کودک و تشویق به گرفتن غذا با دست تا مهارت‌های حرکتی ظریف تقویت شود.

  • واکنش مثبت: هر پیشرفت—حمل قاشق یا آزمایش چشیدن—با تشویق کلامی و لبخند تقویت شود.

۴. ادامهٔ شیردهی همراه با غذا

  • پشتیبانی تغذیه‌ای: شیر مادر همچنان حداقل 3–4 بار در روز ادامه یابد تا رطوبت، انرژی و آنتی‌بادی‌ها تأمین شود World Health Organization (WHO).

نتیجه‌گیری

در سال اول زندگی، بافت و تنوع غذاها به‌تدریج افزایش می‌یابد تا نیازهای تغذیه‌ای و مهارت‌های ادراکی و حرکتی کودک رشد یابد. یک برنامهٔ منظم، تنوع در مواد غذایی و تشویق به خودخوراکی، پایهٔ تشکیل ذائقهٔ سالم و استقلال کودک در غذاخوردن را شکل می‌دهد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *