مقدمه
خبرچینی کردن یا انتشار اطلاعات و شایعات در میان کودکان یکی از پدیدههای رفتاری است که میتواند منجر به ایجاد تنشها، کاهش حس امنیت و ایجاد مشکلات ارتباطی در محیطهای مدرسه و خانواده شود. در این مقاله به بررسی علل و زمینههای روانشناختی، اجتماعی و خانوادگی میپردازیم که میتوانند موجب بروز این رفتار در میان کودکان شوند.
عوامل روانشناختی
-
نیاز به جلب توجه:
کودکان در سنی که هویت و جایگاه خود در میان همسالانشان در حال شکلگیری است، ممکن است با خبرچینی سعی کنند توجه دیگران را جلب کنند و از این طریق احساس ارزشمندی و پذیرش اجتماعی داشته باشند. -
کنجکاوی و جستجوی هویت:
طبیعی است که کودکان در حال کشف دنیا و محیط پیرامون خود باشند. انتشار اطلاعات، چه واقعی و چه اغراقآمیز، میتواند راهی برای ابراز نظرات و هیجانات درونی آنان باشد. -
تقلید از الگوهای رفتاری:
مشاهده رفتارهای مشابه در بزرگسالان یا حتی الگوهای موجود در رسانهها ممکن است کودکان را به تقلید از این رفتارها ترغیب کند. اگر در خانه یا محیطهای اجتماعی شاهد رفتار خبرچینی بوده باشند، احتمال بروز این رفتار در آنها افزایش مییابد.
عوامل اجتماعی و خانوادگی
-
ساختار خانواده:
در محیطهایی که نحوه ارتباط برقرارکردن و انتقال اخبار بین اعضای خانواده با سبکهای منفی انجام میشود، کودکان به راحتی این روشها را به عنوان الگو میپذیرند. بحثهای خانوادگی پرتنش یا اخبار بیپایه و اساس ممکن است کودکان را به انتشار بیدقت اطلاعات سوق دهد. -
محیط مدرسه و گروههای همسالان:
فضای رقابتی یا عدم وجود راههای سالم برای ابراز احساسات در محیط مدرسه میتواند باعث شود که کودکان به جای بیان مستقیم احساسات خود، از طریق خبرچینی به نوعی بیان هویت و قدرت اجتماعی دست پیدا کنند. -
فشارهای اجتماعی و تمایل به تعلق به گروه:
در برخی موارد، کودکان برای اثبات عضویت در یک گروه یا جلب تأیید همسالان ممکن است اطلاعات را گمراهکننده یا نادرست به اشتراک بگذارند تا خود را به عنوان منبع خبری مطرح کنند.
نتیجهگیری
علت خبرچینی کردن کودکان پیچیده بوده و شامل ترکیبی از عوامل روانشناختی، اجتماعی و الگوهای خانوادگی است. شناخت این عوامل میتواند به والدین، معلمان و مشاوران کمک کند تا با اتخاذ روشهای پیشگیرانه و آموزشی، محیطی حمایتی ایجاد کرده و کودکان را به بیان صحیح احساسات و استفاده از راههای سالم ارتباطی ترغیب نمایند.
بدون دیدگاه