مقدمه

بعضی اوقات جیغ زدن در کودکان ناشی از ترکیبی از عوامل رفتاری و محیطی است. تغییرات ناگهانی در برنامه روزانه، عدم تطابق محیطی و حتی شیوه‌های تربیتی می‌تواند موجب بروز این رفتار شود. در این مقاله، به بررسی عوامل محیطی و رفتاری که موجب فریاد زدن کودکان می‌شود پرداخته و راهکارهای تربیتی برای کاهش این واکنش‌ها و ایجاد فضای آرام در خانواده ارائه می‌شود.

بخش اول: عوامل محیطی و رفتاری

• تغییرات ناگهانی و بی‌ثباتی در محیط:
  کودکان حساس به تغییرات هستند؛ جابه‌جایی، تغییر در برنامه‌های روزانه یا حضور افراد جدید در خانه می‌تواند منجر به بروز واکنش‌های فریادی شود.

• الگوهای تربیتی و نحوه برخورد والدین:
  اگر والدین در مواجهه با رفتارهای نامطلوب کودک واکنش‌های شدید یا فریاد زدن نشان دهند، کودک ممکن است این رفتار را تقلید کند و به عنوان یک الگو از والدین، فریاد بزند.

• عدم وجود برنامه‌های منظم:
  نبود روتین مشخص و پیش‌بینی‌پذیر در فعالیت‌های روزانه کودکان می‌تواند باعث عدم اطمینان و ایجاد اضطراب شود که نتیجه آن جیغ زدن در مواقع ناآرامی است.

بخش دوم: راهکارهای تربیتی و محیطی برای کاهش جیغ زدن

• ایجاد برنامه منظم روزانه:
  تنظیم یک روتین ثابت شامل زمان‌های غذا، خواب، بازی و مطالعه می‌تواند احساس امنیت و اطمینان را در کودک تقویت کند و از بروز واکنش‌های ناگهانی جلوگیری نماید.

• تکنیک‌های بازخورد مثبت:
  زمانی که کودک به شیوه مناسبی احساسات خود را بیان می‌کند، والدین باید با تشویق و قدردانی از او، رفتار مثبت را تقویت کنند. استفاده از پاداش‌های کوچک در مواقع موفقیت‌آمیز به عنوان بازخورد مثبت می‌تواند انگیزه و اعتماد به نفس کودک را افزایش دهد.

• ایجاد محیط آموزشی و تفریحی متعادل:
  فراهم آوردن فضایی مناسب برای بازی و فعالیت‌های خلاقانه، که در آن کودک بتواند احساسات خود را به روش‌های مثبت ابراز کند، می‌تواند به کاهش فریاد زدن کمک کند. فعالیت‌های هنری، موسیقی یا داستان‌سرایی‌های گروهی نیز موثر خواهند بود.

• آموزش روش‌های ارتباطی:
  والدین می‌توانند به کودکان یاد دهند که به جای فریاد زدن، از روش‌های دیگری مانند استفاده از کلمات مناسب، اشاره و نشانه‌دهی برای بیان نیازها و احساسات خود استفاده کنند.

بخش سوم: نتیجه‌گیری

با توجه به اینکه عوامل محیطی و رفتاری نقش مهمی در بروز جیغ زدن کودکان دارند، ایجاد یک روتین مشخص، استفاده از بازخوردهای مثبت و ترویج روش‌های ارتباطی صحیح می‌تواند به کاهش این واکنش‌ها کمک کند. با ایجاد فضایی منظم و حمایتگر در خانواده، کودکان می‌آموزند تا احساسات خود را به شیوه‌ای سازنده ابراز کنند و از فریاد زدن به عنوان وسیله‌ای برای جلب توجه خودداری نمایند.