مقدمه
تأثیرات طلاق بر کودکان میتواند با بهرهگیری از حمایتهای تخصصی و مشارکت جامعه به حداقل برسد. در این مقاله، به بررسی راهکارهایی پرداخته میشود که از دیدگاه جامعه، مدارس و مشاوران تخصصی بتوانند به کودکان کمک کنند تا با فشارهای ناشی از طلاق کنار بیایند و به شکوفایی روانی دست یابند.
۱. نقش مشاورههای روانشناسی و خانوادگی
الف) مشاوره فردی برای کودک
-
جلسات مشاوره:
ارائه خدمات روانشناسی و مشاوره فردی به کودکان میتواند به آنها در درک و مدیریت احساسات و واکنشهای خود کمک کند. -
تکنیکهای مقابلهای:
از تکنیکهای درمان شناختی-رفتاری، بازی درمانی و هنر درمانی در جلسات مشاوره بهره ببرید تا کودک بتواند به شیوهای سازنده با تغییرات روبهرو شود.
ب) مشاوره خانوادگی
-
جلسات مشترک والدین و فرزندان:
برگزاری جلسات مشاوره خانوادگی به ایجاد ارتباطی سالم و رفع سوءتفاهمها کمک میکند. -
راهنمایی برای والدین:
ارائه آموزشهای تخصصی به والدین در خصوص چگونگی برخورد مناسب با فرزندان در شرایط تغییر، میتواند نقش پشتیبان قدرتمندی در فرایند سازگاری کودکان داشته باشد.
۲. نقش مدارس و نهادهای آموزشی
-
برنامههای آموزشی و توانمندسازی:
مدارس میتوانند با برگزاری کارگاهها و برنامههای آموزشی مرتبط با مدیریت استرس، مهارتهای اجتماعی و خودتنظیمی به کودکان کمک کنند تا در مقابل تغییرات محیطی مقاومتر شوند. -
ایجاد شبکههای حمایتی:
ایجاد گروههای پشتیبانی یا کانونهای مشاوره در مدارس به کودکان کمک میکند تا در میان همسالان خود احساس مشارکت و اتحاد داشته باشند و بتوانند تجربیات خود را به اشتراک بگذارند.
۳. نقش فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی
-
گروههای همبستگی اجتماعی:
تشویق فرزندان به شرکت در فعالیتهای گروهی، از جمله ورزش، هنر و پروژههای اجتماعی، به افزایش روحیه و کاهش احساس انزوای ناشی از طلاق میانجامد. -
ایجاد فضاهای مثبت جامعه:
مشارکت والدین در رویدادهای اجتماعی و فرهنگی مربوط به خانواده و کودکان، حس اعتماد به نفس و تعلق را در کودکان تقویت میکند.
نتیجهگیری
حمایتهای تخصصی از جمله مشاورههای فردی و خانوادگی، برنامههای آموزشی در مدارس و فعالیتهای اجتماعی میتواند به کودکان کمک کند تا اثرات روانی طلاق را تا حد امکان کاهش دهند. با ایجاد شبکههای حمایتی و استفاده از منابع تخصصی موجود، امکان سازگاری بهتر کودکان با تغییرات ایجاد شده و حفظ سلامت روانی آنها فراهم خواهد شد.
بدون دیدگاه