مقدمه

در خانواده‌های مختلف، والدین گاهی به دلایل متنوعی نسبت به فرزندان خود رفتار متفاوتی از خود نشان می‌دهند. این تفاوت در رفتارها می‌تواند ناشی از عوامل روانشناختی، شخصیت‌ شناسی و انتظارات متفاوت والدین نسبت به فرزندان باشد. در این مقاله به بررسی ابعاد روانشناختی و فردی که ممکن است منجر به اختلاف‌گذاری میان فرزندان شود، پرداخته‌ایم.

۱. تفاوت‌های شخصیتی فرزندان

• ویژگی‌های فردی متفاوت:
  فرزندان به دلیل تمایلات ژنتیکی و تجربیات شخصی از همان ابتدا دارای شخصیت‌های گوناگونی هستند. برخی فرزندان ممکن است حساس‌تر، خلاق‌تر یا سرزنده‌تر باشند که والدین نگاهی متفاوت به آن‌ها دارند.

• تطبیق با رفتار والدین:
  گاهی والدین به گونه‌ای ناظر بر ویژگی‌های مثبت یا منفی فرزندان خود، در تعاملات روزمره الگوی متفاوتی اتخاذ می‌کنند؛ مثلاً تشویق فرزندی که عملکرد تحصیلی بالاتری دارد یا به سبک زندگی کودکانه مطلوبی رسیده است.

۲. انتظارات والدین و تمرکز بر نیازهای خاص

• انتظارات ناهماهنگ:
  والدین ممکن است بر اساس تجربیات شخصی و دیدگاه‌های فرهنگی، انتظارات متفاوتی از هر یک از فرزندان داشته باشند؛ به عنوان مثال، در مواردی فرزند دوم ممکن است به عنوان “جایگزین” یا با انتظاراتی کمتر از برادر یا خواهر بزرگتر تلقی شود.

• تفاوت در پاسخ به نیازهای عاطفی:
  برخی از والدین در پاسخ به نیازهای عاطفی فرزندان، مانند نیاز به تایید، حمایت یا حتی انضباط، نسبت به یکدیگر واکنش‌های متفاوتی نشان می‌دهند که به نوعی موجب تفاوت در رفتارهایشان می‌شود.

۳. تأثیر استرس و وضعیت روانی والدین

• استرس‌های زندگی روزمره:
  استرس‌ها و فشارهای مالی و اجتماعی ممکن است موجب شود که والدین به شیوه‌ای متفاوت نسبت به فرزندان خود واکنش نشان دهند. هنگامی که والدین در حالت روانی نامطلوبی هستند، ممکن است نتوانند به طور یکسان به نیازهای همه فرزندان رسیدگی کنند.

• تجربه‌های گذشته والدین:
  تجربیات شخصی والدین در کودکی و روابط خانواده‌ای‌شان می‌تواند الگوهایی را به وجود آورد که موجب می‌شود در برخورد با فرزندان، تفاوت‌هایی از قبیل ترجیح و توجه بیشتر به یکی از فرزندان ابراز شود.

نتیجه‌گیری

تفاوت در رفتارهای والدینی نسبت به فرزندان می‌تواند ناشی از ترکیبی از ویژگی‌های فردی فرزندان، انتظارات والدین و وضعیت روانشناختی آن‌ها باشد. درک این عوامل به والدین کمک می‌کند تا به طور آگاهانه‌تر نسبت به فرزندان خود برخورد کنند و از ایجاد احساس نابرابری جلوگیری نمایند.