مقدمه
پوست سر نوزاد بهدلیل نازکی و لطافت بیشازحد، بسیار مستعد خشکی و پوستهریزی است. شناخت دقیق علل زمینهای این مشکل، اولین گام برای پیشگیری و درمان مؤثر بهشمار میآید.
۱. ویژگیهای ساختاری پوست سر نوزاد
-
لایهٔ شاخی نازکتر: در نوزادان، لایهٔ کراتینه بالایی پوست کمتر توسعه یافته و رطوبت سریعتر از دست میرود.
-
فعالیت کمتر غدد چربی: هنوز غدد سباسه بهطور کامل رشد نکردهاند و قدرت ترشح چربی حمایتکننده کمتر است.
۲. علل شایع خشکی پوست سر
-
شستوشوی بیشازحد: استحمام روزانه یا استفاده از شویندههای قوی باعث برداشت چربی طبیعی پوست میشود.
-
محیط خشک: هوای گرم داخل خانه با بخاری یا کولر گازی رطوبت هوا را کاهش میدهد.
-
پوست حساس و اگزمای نوزادی: سابقهٔ خانوادگی آلرژی یا اگزما، خطر خشکی و تحریک را افزایش میدهد.
-
شوره سر نوزادی (Cradle Cap): نوعی درماتیت سبورهای که با پوستهریزی چرب و خشک همراه است، اما گاهی با خشکی ساده اشتباه میشود.
۳. علائم افتراقی خشکی معمولی و شوره
-
خشکی ساده: پوستههای ریز سفید، بدون التهاب یا قرمزی قابلتوجه
-
شورهٔ نوزادی: پوستههای چسبناکتر و زردرنگ، همراه با کمی قرمزی پوست زیرین
۴. نکات پیشگیرانه
-
کاهش دفعات استحمام: یک تا دو بار در هفته کافی است؛ در باقی روزها میتوان سر را با حولهٔ مرطوب تمیز کرد.
-
تنظیم رطوبت محیط: استفاده از دستگاه بخور سرد یا قرار دادن یک کاسه آب کنار منبع گرما.
-
انتخاب شویندهٔ ملایم: شامپوی مخصوص نوزاد با pH نزدیک به خنثی که فاقد عطر و صابون قوی باشد.
-
خشککردن مناسب پس از شستوشو: حوله نرم و ضربهای بهجای مالش، و ماندن در فضای نیمهمرطوب تا جذب باقیماندهٔ رطوبت.
نتیجهگیری
جلوگیری از خشکی پوست سر نوزاد با شناخت ساختار ظریف پوست و تنظیم عادات حمام و محیط، بهراحتی امکانپذیر است. رعایت این نکات ساده، پایهٔ سالمی برای درمانهای خانگی بعدی فراهم میکند.
بدون دیدگاه