مقدمه
گریه مهم‌ترین زبان نوزاد برای برقراری ارتباط با مادر است. درک الگوهای گریه و به‌کارگیری ترفندهای آرام‌سازی، به تسکین سریع‌تر نوزاد و کاهش اضطراب مادر کمک می‌کند.

۱. رمزگشایی گریه

• گریهٔ گرسنگی: مکیدنِ مکرر دست‌ها و ایجاد صداهای قورت دادن قبل از گریه.

• گریهٔ خستگی: خمیازه، مالیدن چشم‌ها و گریه‌ای که کم‌کم به نجوا تبدیل می‌شود.

• گریهٔ کولیک (دل‌درد): بعد از شیردهی و معمولاً در عصر، به‌صورت گریهٔ شدید و طولانی با پاهای جمع‌شده به شکم.

۲. تکنیک‌های آرام‌سازی

• لرزش ملایم یا نوسان آرام: قرار دادن نوزاد در آغوش یا کالسکه و حرکت نرم به سمت جلو و عقب یا جانبی.

• صدای ویتلاتور یا نویز سفید: صدای ماشین لباسشویی، آواز ملایم یا اپلیکیشن نویزسفید، شبیه صدای رحم مادر عمل می‌کند.

• حمل در آغوش (Babywearing): استفاده از اسکارف یا حامل نوزاد، هم مادر را آزاد می‌گذارد و هم نوزاد را آرام می‌کند.

۳. ماساژ و لمس گرم

• ماساژ شکم برای کولیک: حرکات دایره‌ای چرخشی در جهت عقربه‌های ساعت روی شکم نوزاد، به تخلیهٔ گاز کمک می‌کند.

• ماساژ کلی بدن: با استفاده از روغن نارگیل یا بادام، فشار ملایم بر بازوها، پاها و پشت. تماس پوست به پوست، ترشح اکسی‌توسین را تقویت می‌کند و حس امنیت را افزایش می‌دهد.

۴. تقویت پیوند عاطفی

• تماس پوست با پوست: بدون پوشاک روی سینهٔ مادر بگذارید؛ این کار دمای بدن را تنظیم و آرامش دوطرفه ایجاد می‌کند.

• آوازخوانی یا حرف‌زدن ملایم: موزون و آرام، حتی اگر نوزاد واکنشی نشان ندهد، ریتم و لحن مادر را می‌شناسد و احساس نزدیکی می‌کند.

• نگاه چشمی: وقتی نوزاد بیدار است و آرام، تماس چشمی مستقیم برقرار کنید تا پیوند شناختی و عاطفی قوی‌تر شود.

نتیجه‌گیری
با تشخیص نوع گریه و به‌کارگیری تکنیک‌های لمسی، حرکتی و صوتی، مادر می‌تواند نوزاد را سریع‌تر آرام کند و پیوند عاطفی مستحکمی با او بسازد.