مقدمه

ارتباط فیزیکی از جمله عناصری است که در رشد عاطفی و اجتماعی کودکان نقش بسزایی دارد. بغل کردن می‌تواند احساس امنیت، محبت و ارزشمندی را در کودک تقویت کند. پژوهش‌های روانشناسی نشان می‌دهند که بغل کردن منظم نه تنها به تقویت ارتباط بین والدین و فرزند کمک می‌کند، بلکه بر سلامت روانی، کاهش استرس و بهبود خودتنظیمی کودکان اثرات مثبتی دارد.

تأثیر بغل کردن بر رشد عاطفی و اجتماعی کودکان

• ایجاد حس امنیت و آرامش:
  بغل کردن به کودک یادآوری می‌کند که در محیطی امن قرار دارد و می‌تواند با مشکلات زندگی بهتر کنار بیاید. این احساس امنیت به افزایش اعتماد به نفس و کاهش اضطراب در کودک منجر می‌شود.

• تقویت ارتباط عاطفی:
  تماس فیزیکی مانند بغل کردن سبب آزادسازی هورمون اکسیتوسین می‌شود، که نقش مهمی در ایجاد احساس تعلق و همدلی دارد. والدینی که به طور منظم با فرزندان خود بغل می‌کنند، ارتباط عمیق‌تری برقرار کرده و کودک احساس حمایت عاطفی بیشتری خواهد داشت.

• بهبود مهارت‌های اجتماعی:
  هنگامی که کودکان از محبت والدین بهره‌مند شوند، احتمال آن بیشتر است که در روابط اجتماعی خود نیز احساس اطمینان داشته باشند. این امر به ایجاد روابط مثبت در مدرسه و جامعه کمک می‌کند.

توصیه‌های روانشناسان درباره بغل کردن کودکان

با وجود اینکه هیچ عدد ثابتی برای تعداد بغل‌های روزانه وجود ندارد، برخی متخصصان پیشنهاد می‌کنند که در میان جلسات روزانه، داشتن چندین بغل کوتاه و کامل از محبت می‌تواند تأثیر مثبت داشته باشد. به عنوان نمونه:

• در نوزادی:
  نوزادان نیازمند تماس فیزیکی فراوان هستند. تماس پویا مانند بغل کردن، نوازش و تماس چشمی به افزایش رشد مغزی و عاطفی آن‌ها کمک می‌کند.

• در دوران پیش‌دبستانی و کودکی:
  برخی از روانشناسان پیشنهاد می‌کنند که یک کودک پیش‌دبستانی یا مدرسه‌ای می‌تواند از ۵ تا ۱۰ بار بغل کوتاه در طول روز بهره‌مند شود. این تعداد می‌تواند بسته به وضعیت عاطفی و فیزیکی کودک متفاوت باشد.

نتیجه‌گیری

با وجود تفاوت‌های فردی و شرایط خانواده، می‌توان گفت که بغل کردن کودکان به عنوان یک ابزار ارتباطی موثر، نقش به‌سزایی در شکل‌گیری شخصیت و سلامت روانی آن‌ها دارد. ارائه لمس محبت‌آمیز به صورت منظم به کودک کمک می‌کند تا احساس ارزشمندی و امنیت کند، که این امر در نهایت به بهبود روابط اجتماعی و رشد عاطفی او منجر می‌شود.