مقدمه
همدلی بنیاد قدرت ارتباطات بین‌فردی است و به کودکان کمک می‌کند تا احساسات خود و دیگران را درک کنند و رابطه‌های مثبت‌تری بسازند.

۱. تعریف و اهمیت همدلی
همدلی توانایی قرار گرفتن در موقعیت احساسی دیگری و درک احساسات اوست. این مهارت باعث می‌شود کودک:

• نسبت به دیگران مهربان‌تر باشد،

• در مواقع نیاز حمایتگر باشد،

• و اختلافات را با درک متقابل حل کند.

۲. روش‌های عملی آموزش همدلی

• بازی نقش (Role Play): با عروسک یا اسباب‌بازی موقعیت‌های مختلف (مثل دعوای دوستانه، نگران شدن بابت آسیب دیدن) را شبیه‌سازی کنید و از کودک بخواهید جای طرفین را بازی کند.

• قصه‌گویی هدفمند: داستان‌هایی انتخاب کنید که در آن شخصیت اصلی مشکل احساسی دارد؛ بعد از پایان قصه، از کودک بپرسید «اگر جای او بودی چه احساسی داشتی؟»

• تمرین شنیدن بدون قضاوت: هنگام صحبت کردن فرزند با شما یا خواهر/برادرش، مدام تماس چشمی برقرار کنید و به جای ارائه راه‌حل فوری، فقط تأیید کنید («می‌فهمم ناراحت شده بودی»).

۳. تقویت همدلی در موقعیت‌های روزمره

• کمک به حیوانات خانگی یا گل‌ها: مسئولیت مراقبت از موجود زنده به کودک می‌آموزد که به نیازهای دیگری توجه کند.

• مشارکت در کارهای داوطلبانه خانوادگی: مثلاً جمع‌آوری لباس‌های کهنه برای کودکان نیازمند یا بازدید از سالمندان، سبب درک ارزش اجتماعی همدلی می‌شود.

۴. بازخورد مثبت و تثبیت رفتار
هر بار که کودک رفتار همدلانه‌ای نشان می‌دهد (مثلاً پتوی خواهر کوچکترش را مرتب می‌کند)، تحسین کلامی (“چه مهربان بودی که کمک کردی”) و گاهی پاداش ساده (یک نقاشی یا برچسب ستاره) به او بدهید تا انگیزه‌اش تقویت شود.

نتیجه‌گیری
همدلی ظرفیتی است که با تمرین‌های مداوم و موقعیت‌های واقعی شکل می‌گیرد. والدینی که فرصت‌های عملی برای درک احساس دیگران فراهم می‌کنند، فرزندانی اجتماعی‌تر و محبت‌آمیزتر خواهند داشت.